اجتماعی

شادی گم شده

خبرمهم: دامن زدن به ناشادی در جامعه، آتش انداختن به نیزار فرهنگی و اجتماعی است که می‌­بایست در فضای ملتهب کشوری با آمار بالای خشونت، جدی قلمداد شود

دکتر پریا چوبک

به گزارش بخش اجتماعی سایت خبرمهم، دامن زدن به ناشادی در جامعه، آتش انداختن به نیزار فرهنگی و اجتماعی است که می‌­بایست در فضای ملتهب کشوری با آمار بالای خشونت، جدی قلمداد شود. چند سالیست که در پی گزارشات سالانۀ سازمان ملل از میزان احساس رضایت­مندی مردم در کشورهای مختلف، سهم ایران همواره رتبه­‌های نازل جدول است که با اصرار بر قعرنشین بودن، این نزول‌­های سالانه تمدید می‌شود.

این رتبه در سال ۲۰۲۲ از بین ۱۴۶ کشور، عدد ۱۱۰ بوده که پایین‌­تر از کشورهایی چون عراق و ونزوئلا است. اگرچه عده­‌ای بر این باور هستند که یکی از اصلی‌­ترین دلایل ناخشنودی مردم، مشکلات اقتصادی و فشارهای روانی ناشی از تحریم‌­ها در سال­‌های اخیر بوده و معتقدند که حل آن به سال‌­ها زمان نیازمند است، اما می‌­بایست دیگر دلایل را نیز مدنظر قرار داد و دست‌کم آن­ها را چاره‌­اندیشی نمود. جامعه‌­شناسان یکی دیگر از عوامل ناشادی در جامعه را دور شدن افراد جامعه از حس تعلق جمعی و حمایت اجتماعی می‌­دانند و نباید این مهم را فراموش کرد که انسان به عنوان موجودی اجتماعی، بخش اعظم رضایتمندی را زمانی از دست می‌­دهد که به فردگرایی و خودمحوری روی آورده و احساس طرد شدن از گروه را تجربه کند. این احساس سبب بروز خودخواهی، بزه، آسیب به محیط زیست و عدم احساس مسئولیت اجتماعی می‌شود که در نهایت به افزایش ناخشنودی جمعی می‌­انجامد. در‌حالی که فعالیت­های اجتماعی، کارهای داوطلبانه عام‌­المنفعه، شرکت در جشن­‌ها و آیین­های گروهی و… احساس دریافت رضایت­مندی دوسویه از جمع به فرد و بالعکس را فزونی می‌دهد و موجب ارتقاء شادی و خشنودی اجتماعی است. امان الله قرائی مقدم جامعه‌­شناس در مصاحبه با فرارو اذعان می­‌دارد در برخی کشورها همانند هندوستان حضور مردم در گردهمایی­‌های عظیم اجتماعی مانند جشن‌­ها و رسوم متنوع سنتی و مذهبی سبب افزایش احساس تعلق و آرامش بوده که مهم‌ترین سپر دفاعی در برابر فقر عمومی قلمداد می‌شود. چیزی که خلاء آن به شدت در جامعه امروز ایران احساس می‌شود و به سبب دسته‌­بندی‌­ها، گروه­‌بندی­‌ها و چندقطبی‌­سازی­‌های سلیقه‌­ای در طی سال­‌ها در جامعه، قشر عمده‌­ای که عموما جوانان را شامل می‌­شود به انزوا رانده شده و زمینۀ مهاجرت­‌ها و عدم دلبستگی‌­های اجتماعی را به همراه داشته که شایسته است بجای فرصت‌­سوزی بیشتر با استفاده از پتانسیل‌­های اجتماعی و ایجاد فضای همکاری همگانی، حس تعلق و شادی را به جامعه بازگرداند.

جهت دریافت مهم‌ترین خبرها، ایمیل خود را وارد کنید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بخوانید:

دکمه بازگشت به بالا